Spaarpotsok

Gedragen aan de voeten
Ooit opbergplaats voor rijkdom

Omgevormd tot nieuw omhulsel
Bewaart het kostbare van binnen
Biedt opening voor nieuw vulsel
Beproeft en moge ondeugd bedwingen

De tijd zal ons weldra belonen,
-deze buik wordt dik en zwaar-
en de spaarpot een verrassing tonen
Zich laat openen met een schaar

De kleuren in de donkere ruimte
Hebben rijkdom eerst verwarmd
veranderen deze gesloten kluis
Tot een open gastvrij onderkomen

Voor al het mogelijk dierbare
Wat niet te vangen is in geld


Kennismaking

Al heel vroeg in het schooljaar werd het project aangekondigd in de vorm van een verzoek: “neem een oude wollen sok mee naar school” Er mochten zelfs gaten in zitten dat maakte niet uit. Hierover ontstond natuurlijk wat “gedoe” zoals “is dit wel een wollen sok?” Of “Ik heb een hele grote sok van mijn opa mag dat ook?” Toen het uiteindelijk zover was en we gingen aan de slag zaten de kinderen met een teiltje en een oude sok voor zich te wachten op wat we zouden gaan doen. Er werd heen en weer geslingerd met de sokken, want die werden natuurlijk uitgebreid besproken met elkaar. En zo maakten de kinderen via hun sok weer op een nieuwe wijze kennis. Voordat we echt aan het werk gingen heeft een kind het gedicht hardop voorgelezen. Aan de hand van het gedicht is daarna uitgelegd wat we gingen doen.




Vastleggen en verwerken

De gekleurde bal werd afgesloten en vastgelegd door hem in te pakken in de wollen sok. De kleuren waren nog een klein beetje zichtbaar door de sok heen. Vervolgens werd de bal ingepakt in een dikke laag witte wol. De kleuren waren nu voorlopig niet meer zichtbaar. De fase van het werken brak aan en dat betekent geduld, ritme en kracht. Heel langzaam veranderden de slappe natte bollen in stevige ronde gevormd bollen die allemaal weer een heel eigen karakter kregen door hun vorm en de kleuren die langzaam door de witte wol tevoorschijn kwamen. Soms gaf de sok binnenin zelfs een kleur af!